Ocena funkcjonowania ucznia w szkole ponadpodstawowej – od trudności do realnego wsparcia

Opis

Uczestnicy poznają proste narzędzia obserwacji, sposoby analizowania trudności w różnych obszarach funkcjonowania oraz zasady formułowania konkretnych celów i działań wspierających.

Szkolenie uwzględnia podejście funkcjonalne inspirowane modelem ICF, w którym ważne jest nie tylko to, jakie trudności ma uczeń, ale również jak funkcjonuje w określonych warunkach i co można zmienić w jego otoczeniu.

Plan szkolenia – 2 godziny

1. Ocena funkcjonowania ucznia – czym różni się od diagnozy?

• obserwacja pedagogiczna a diagnoza specjalistyczna,
• dlaczego sama ocena wyników w nauce nie wystarcza,
• mocne strony, potrzeby i bariery,
• funkcjonowanie ucznia w różnych sytuacjach szkolnych,
• znaczenie środowiska i warunków uczenia się,
• podejście funkcjonalne i podstawowe założenia ICF.

2. Cztery obszary funkcjonowania ucznia

• poznawczy – uwaga, pamięć, planowanie, rozwiązywanie problemów,
• edukacyjny – uczenie się, wykonywanie zadań, samodzielność,
• społeczny – komunikacja, współpraca, relacje rówieśnicze,
• emocjonalny – reagowanie na trudności, regulacja emocji, radzenie sobie ze stresem.

Jak obserwować te obszary podczas zwykłej lekcji, bez tworzenia nadmiernej dokumentacji?

3. Od etykiety do opisu funkcjonowania

• dlaczego określenia „leniwy”, „niezmotywowany” czy „trudny” nie pomagają w planowaniu wsparcia,
• jak opisywać zachowanie bez oceniania osoby,
• oddzielanie faktów od interpretacji,
• rozpoznawanie sytuacji, w których uczeń radzi sobie lepiej,
• poszukiwanie czynników utrudniających i wspierających funkcjonowanie.

Zamiast: „Uczeń jest niesamodzielny”.

Opis funkcjonalny: „Uczeń rozpoczyna zadanie po otrzymaniu instrukcji podzielonej na krótkie etapy i przykładu pierwszego działania”.

4. Jak rozpoznawać rzeczywiste potrzeby ucznia?

• analiza codziennych trudności,
• obserwacja podczas lekcji i pracy samodzielnej,
• rozmowa z uczniem,
• informacje od rodziców i specjalistów,
• analiza opinii i orzeczeń,
• rozpoznawanie barier środowiskowych,
• określanie zasobów ucznia.

5. Od obserwacji do konkretnego wsparcia

Praktyczny schemat:

TRUDNOŚĆ → MOCNE STRONY → BARIERA → POTRZEBA → DZIAŁANIE WSPIERAJĄCE → OCENA EFEKTU

Przykłady:

• trudności z koncentracją – krótsze etapy pracy i czytelna instrukcja,
• trudności z organizacją – plan zadania i lista kroków,
• lęk przed odpowiedzią – stopniowanie ekspozycji i bezpieczne formy sprawdzania wiedzy,
• trudności społeczne – jasne zasady współpracy,
• przeciążenie – planowanie obciążenia i wsparcie w ustalaniu priorytetów.

6. Jak formułować cele wsparcia?

• cel ogólny a cel operacyjny,
• konkretne i obserwowalne zachowania,
• cele możliwe do osiągnięcia,
• określanie warunków i sposobów wsparcia,
• monitorowanie postępów,
• modyfikowanie nieskutecznych działań.

7. Ocena funkcjonowania a dokumentacja szkolna

• dokumentowanie rozpoznanych potrzeb,
• współpraca nauczycieli i specjalistów,
• wykorzystanie obserwacji w pomocy psychologiczno-pedagogicznej,
• ocena funkcjonowania a WOPFU i IPET – kiedy te dokumenty są wymagane,
• jak dokumentować działania bez zbędnej biurokracji,
• ochrona danych i poufność informacji o uczniu.

8. Jak sprawdzić, czy wsparcie działa?

• co i jak monitorować,
• porównywanie funkcjonowania ucznia w czasie,
• obserwacja samodzielności i uczestnictwa,
• analiza skuteczności zastosowanych rozwiązań,
• rozmowa z uczniem,
• kiedy zmienić sposób wsparcia,
• współpraca zespołu nauczycieli.

Informacje organizacyjne:
Forma: online na żywo
Czas trwania: 2h
Koszt: 1800 zł / 25 osób
Termin: ustalany indywidualnie
📧 kontakt@csncalma.pl | 📞 602 150 107